04.03.2013  

A A A

Poleć znajomym

 Drukuj

EKSPERCI ODPOWIADAJĄ

Podstawą do wycofania składnika majątku może być oświadczenie

Podatnik posiada w ewidencji środków trwałych nieruchomość, która ze względów losowych została zniszczona. Z powodu braku możliwości użytkowania budynku przedsiębiorca otrzymał nakaz rozbiórki .W związku z tym podjął decyzję o wycofaniu go z ewidencji środków trwałych i przekazaniu na cele osobiste. W jaki sposób udokumentować takie przekazanie? Czy niezamortyzowaną część budynku można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu? Czy w sytuacji gdyby podatnik zdecydował się za 3 lata sprzedać tę nieruchomość, powstanie przychód z działalności gospodarczej?

Zbycie nieruchomości o charakterze niemieszkalnym przed upływem 6 lat od wycofania jej z przedsiębiorstwa będzie skutkować powstaniem przychodu z działalności gospodarczej.

Metoda dokumentowania czynności wycofania składnika majątku z prowadzonej działalności do majątku osobistego przedsiębiorcy nie została określona w przepisach ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawy o PIT). W praktyce przyjmuje się, że zdarzenie takie można potwierdzić oświadczeniem sporządzonym przez podatnika. Dokument ten powinien zawierać co najmniej: dane dotyczące zdarzenia, precyzyjny opis wycofywanego z firmy składnika majątku oraz datę tego wycofania. W przypadku podatników VAT, dla których wycofanie środka trwałego z firmy jest czynnością podlegającą opodatkowaniu tym podatkiem, możliwe jest również udokumentowanie tego zdarzenia poprzez wystawienie faktury wewnętrznej.

Wycofanie środka trwałego z działalności gospodarczej i przeznaczenie go na cele osobiste nie stanowi podstawy do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów jego niezamortyzowanej części. Niezamortyzowana wartość środka trwałego może być kosztem podatkowym w przypadku jego zbycia (art. 23 ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT), poniesienia straty w tym środku (art. 23 ust. 1 pkt 5 ustawy o PIT) lub powstania straty w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonego środka trwałego, jeżeli nie utracił on swojej przydatności gospodarczej na skutek zmiany rodzaju działalności (art. 23 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT).

Sprzedaż składników majątku wycofanych z działalności gospodarczej stanowi, w większości przypadków, przychód z tej działalności, jeżeli od miesiąca następującego po miesiącu, w którym zostały wycofane do daty zbycia nie upłynęło 6 lat (art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o PIT). Sprzedaż nieruchomości po 3 latach od jej wycofania z firmy, będzie skutkowała powstaniem przychodu z działalności gospodarczej.

Reguła ta nie ma jednak zastosowania do nieruchomości o charakterze mieszkalnym, czyli m.in. do budynków mieszkalnych i gruntów związanych z tymi budynkami (art. 10 ust. 3 ustawy o PIT). Przychód ze sprzedaży nieruchomości o charakterze mieszkalnym zalicza się, co do zasady, do źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT. A zatem, jeśli nieruchomość ma charakter mieszkalny, to z podatkowego punktu widzenia przychód z jej zbycia nie powstanie, jeżeli od końca roku, w którym nabyto nieruchomość do daty jej zbycia upłynęło co najmniej 5 lat, a sprzedaż nie jest dokonywana w ramach działalności.

Podstawa prawna

art. 10 ust. 1 pkt 8, ust. 2 pkt 3 i ust. 3 oraz art. 23 ust. 1 pkt 1, pkt 5 i pkt 6 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.)

Autor:

Magdalena Płachecka

specjalista z zakresu prawa podatkowego


Przepisz kod:

Pola oznaczone * sa wymagane.

Bezpłatny e-letter